Thursday, 7 February 2008

Τα χωριά που βουλιάζουν

Η Λάιστα Ζαγορίου είναι το χωριό του πατέρα μου και ο τόπος στον οποίο έχω περάσει μερικά από τα πιο ξέγνοιαστα και όμορφα καλοκαίρια της ζωής μου. Δυστυχώς το χωριό μας αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα κατολισθήσεων και αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα πολλοί από μας θα βρεθούμε χωρίς σπίτια! Ευχαριστώ λοιπόν τον φίλο μου Σπύρο που μου επισήμανε το άρθρο αυτό από ΤΑ ΝΕΑ και εύχομαι σύντομα να βρεθεί η λύση που όλοι οι κάτοικοι (μόνιμοι και παραθεριστές) αναμένουμε με αγωνία...

Κινδυνεύουν με εξαφάνιση από τις κατολισθήσεις και ζητούν λύση πριν να είναι αργά

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Θόδωρος Νικολάου thnikolaou@dolnet.gr

«Ζούμε καθημερινά με τον φόβο μήπως και χαθεί η γη κάτω από τα πόδια μας. Ζητάμε άμεση λύση, ώστε να αντιμετωπιστούν οι κατολισθήσεις πριν να είναι αργά», λέει ο κ. Χριστόφορος Ποάλας, κάτοικος της Λάιστας Ζαγοροχωρίων και μέλος της Επιτροπής Αγώνα για την αντιμετώπιση των κατολισθήσεων, στο χωριό που βουλιάζει.

Το χωριό κινδυνεύει με εξαφάνιση από τον χάρτη, εξαιτίας των συνεπειών των κατολισθήσεων που υφίσταται για περισσότερα από 40 χρόνια. Τον τελευταίο καιρό, οι κατολισθήσεις έχουν αυξηθεί επικίνδυνα και έχουν προκαλέσει την έντονη ανησυχία των περίπου 50 μόνιμων κατοίκων του χωριού- τους καλοκαιρινούς μήνες το χωριό φιλοξενεί περισσότερα από 400- που βλέπουν τα σπίτια τους κυριολεκτικά να κόβονται στη μέση από τις ρωγμές.

Περίπου 100 κτίσματα σε σύνολο 155 έχουν υποστεί σημαντικές ή μικρότερες υλικές ζημιές- μεταξύ αυτών δύο εκκλησίες, το νεκροταφείο και το γήπεδο μπάσκετ, ενώ οι δρόμοι του χωριού σε πολλά σημεία είναι διάτρητοι. «Το πρόβλημα είναι υπαρκτό από τη δεκαετία του ΄60. Παρ΄ όλα αυτά, μέχρι και σήμερα δεν έχει βρεθεί λύση», λέει ο κ. Χ. Ποάλας, το σπίτι του οποίου- όπως και αρκετών ακόμη συγχωριανών του- έχει εμφανίσει αρκετές ρωγμές, τις οποίες δεν προλαβαίνει να επισκευάζει.

Η ιστορία της Λάιστας έχει καταγραφεί από το 1580: το χωριό απέχει 85 χιλιόμετρα από τα Ιωάννινα και πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν το μεγαλύτερο και το πλουσιότερο χωριό στα Ζαγοροχώρια. Σήμερα, όμως, οι μόνιμοι κάτοικοι, στην πλειονότητά τους ηλικιωμένοι, αγωνιούν για το μέλλον του χωριού τους, καθώς και για τη σωματική τους ακεραιότητα. Σε μελέτες που έχουν πραγματοποιήσει, τόσο το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Μελετών (ΙΓΜΕ) όσο και το Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών, οι ειδικοί προτείνουν μια σειρά από άμεσα μέτρα.

Κτίστηκε σε παλιά κατολίσθηση

«Οι εκτεταμένες κατολισθήσεις οφείλονται στο γεγονός ότι το χωριό είναι κτισμένο πάνω σε υλικά παλαιότερης κατολίσθησης και έχει ψηλό υδροφόρο ορίζοντα που επιβαρύνεται και από τις συνεχείς βροχές, ενώ η απουσία διεξόδου των νερών των πηγών κάνει το φαινόμενο πιο έντονο», σημειώνει η κ. Μ. Σταυροπούλου, λέκτορας στο Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Προσθέτει δε, ότι προκειμένου να επιτευχθεί η ευστάθεια στην περιοχή, θα πρέπει να γίνει αποστράγγιση των υπόγειων νερών και να δημιουργηθούν γεωτρήσεις ώστε να εξεταστούν τα υπόγεια υλικά της περιοχής. Το χωριό ανήκει στον Δήμο Τύμφης, ο δήμαρχος του οποίου κ. Γεώργιος Σουκουβέλος σημειώνει ότι ακόμη και η μελέτη έχει πολύ υψηλό κόστος, που δεν μπορεί να αναλάβει ο δήμος.

"TA NEA" Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2008

( http://www.tanea.gr/article.aspx?d=20080207&nid=7406650)